اگر باشد نگاه من گناهی            مجازاتم بکن هر طور که خواهی

به كوه گفتم عشق چيست؟! لرزيد

به ابر گفتم عشق چيست؟! باريد

_{ای ستاره آسمان شب های تيره و تار من، با اين فاصله ای که بين من و تو ميباشد}

^{چگونه بوسيدن آن چهره درخشانت ميسر است؟}

^{ای مهتاب آسمان شبهای دلتنگی من، با اين فاصله ای که بين من و تو ميباشد چگونه پاک کردن آن اشکهای روی گونه درخشانت ميسر است؟ ای آسمان آبی من، بين من و تو فاصله ای است، پس چگونه دستم را بر روی گونه نازنينت بکشم و تو را نوازش کنم؟}

^{آری من ستاره می شوم و به آسمان زندگی می آيم تا بر چهره درخشانت بوسه بزنم}

^{آری ای مهتاب من، پرنده شبانه می شوم تا به آسمان بيايم و آن اشکهای پر از مهرت را از روی گونه های درخشانت پاک کنم}

^{و ای آسمان آبی ام، خورشيد می شوم تا در دل آبی و پر ازعشقت برای هميشه بنشينم، شب را با آن وسعت آبی ات آشتی ميدهم تا برای هميشه آبی بمانی}

^{دلم به درد آمده از اين فاصله، دلم به درد امده از اين انتظار ودوری بين ما}

^{ای ستاره درخشانم شبها با ديدن تو آرام می شوم، و ای آسمان روزها نيز که دل آبی ات را ميبينم عاشق تر از هميشه می شوم}

^{چگونه ميتوانم دستانت را در دست بگيرم وقتی بين ما اينهمه فاصله است؟}

^{انتظار ميکشم تا شايد خداوند بالهايی را به من هديه دهد که با اين بالهای پر غرورم به سوی تو پرواز کنم و دستان گرمت را در دست بگيرم}

^{کاش تو ای آسمان من، دل آبی ات ابری شود و از گونه هايت اشک بريزد تا شايد قطره ای از اشکهايت بر گونه من بريزد تا احساس آرامش وعاشقی کنم}

^{کاش تو ای ستاره من، فرشته ای بيايد و تو را در سبد بگذارد و آن سبد پر از محبت و عشق را به من هديه دهد}

^{و کاش ای خورشيد من، کاش غروب عاشقی زودتر فرا رسد تا زمانی که در پشت کوه ها ميروی و به زمين نزديک می شوی احساس نزديکی با تو داشته باشم}

^{ای خورشيد من غروب ها را خيلی دوست دارم چون تو بيشتر از همه لحظه ها به من نزديکتری و ميتوانم چهره ات را از نزديک ببينم}

^{سپيده آسمان را نيز دوست دارم چون سحرگاه از پشت کوه ها بيرون می آيی و سلامی عاشقانه به من ميکنی}

^{ای خورشيد من، از ظهرهای تابستان نفرت دارم، چون تو در آن زمان در بلندترین نقطه آسمان میدرخشی}

^{انتظار می کشم، تا شايد پرنده يا ستاره يا خورشيد شوم، و يا شايد هديه ای به من برسد که تو را بيشتر از هميشه در کنار خودم احساس کنم و ببينم}

^{شايد در خواب ستاره يا خورشيد و يا پرنده شوم، اينک که اينها همه يک رويا و يک احساس عاشقی است پس ای آسمان آبی ام، من خودم را به آتش می کشم تا باد عاشقی آن دود غليظ مرا که از سوختنم به سويت بلند ميشود به سوی تو بياورد تا بتوانم تو را احساس کنم و برای مدتی آن دود که از تن سوخته ام بلند شده است در دلت بنشيند و بعد نيز از اين دنيا وداع بگويم}

مطمئن باش و برو ....ضربه ات کاری بود .... دل من سخت شکست .... و چه زشت به من و سادگی ام خندیدی ....به من و عشق پاکی که پر از یاد تو بود ....و به یک قلب یتیم که خیالم می گفت ....تا ابد مال تو بود ....تو برو ،برو تا راحت تر ... تکه های دل خود را آرام سر هم بند زنم !     

وبا سکوت تماشا ميکني

ثاينه  وار آجرها زياد ميشود

وديوار آجريت تکميل

ابروهايت ابر مي شود

و ذهنت طوفان به پا مي کند

مشکل ديوار چيست؟

کج است

             و کج تر مي شود

ديوارآجريت سقوط ميکند

رديف اولي استوار مي ايستد

آجرهاي با لايي اش مي شکند

چشمهايت اشکهايش را مي خواهد

خورده ها را خرد ميکني

و اشکهايت خيسشان مي کند

فکر ميکني

و زياد فکر ميکني

اين ها چه گناهي داشتند

رديف اولش کج بود

دلتنگي هام فراوونه

 و صداقت را نيز

 در نگاهم كه تو را مي جويد 

با تو اي بي تو

شبنم بي مهتاب

با تو اي بي تو

دلم در زنجير

با تو اي بي تو

نگاهم غمگين

با تو من چشمه ي آبي بودم

چه زلال ! چه گوارا ! چه لطيف !

                          بي تو اي با تو وجودم لبخند

                  بي تو اي با تو لبم پر آواز

                  بي تو اي قصه ي زيبائي و ناز

                 بي تو اكنون شب من غمگين است

           بي تو اكنون غم من سنگين است

         بي تو من غمگينم  

                              بي تو من خاموشم 

ای آسمان زيبا امشب دلم گرفته

ازهای وهوی دنيا امشب دلم گرفته

يک سينه غرق مستی دارد هوای باران

از اين خراب دنيا امشب دلم گرفته

امشب خيال دارم تا صبح گريه کردن

شرمنده ام خدايا امشب دلم گرفته                                                  

  ^{اگه دستمو بگیری از غرورت کم نمیشه}

 ^{ساکت و صبوره عاشق وقتی حوصله نداری}

 ^{پیش حرفای دل من حرف عشق و کم میاری}

 ^{لحظه ها تلخ و حقیرن وقتی قهری با دل من}

 ^{کاش چشات یه جاده میزد از دل تو تا دل من}

^{ای که لحظه هامو بردی تو خیالت به اسیری}

 ^{نکنه میخوای بگی که میرم و بر نمیگردم}

 ^{خوب میدونی نمیتونم بی چشات دووم بیارم}

 ^{ولی از اون دل سنگت گله دارم گله دارم}

 ^{من سبد سبد صداقت به دل تو هدیه کردم}

 ^{نکنه میخوای بگی که میرم و بر نمیگردم}

              می سپردم که مراقب باشی

جنس این جام بلور است

           پر از عشق و غرور است

مبادا بازیچه شود می شکند!!!!

ای کاش می سپردم...